Beni büyüten, bugünlere getiren, her zaman o büyük desteklerini yanimda hissetmemi sağlayan sevgili annem Ayşe ÇETİN, ve sevgili babam Hüseyin ÇETİN sizlere çok teşekkür ediyorum. Sizlere olan sevgimi bu satırlara yazarak anlatamayacağımı biliyorum. Ama yinede eğer birgün bu sanal alemde kendime ait kişisel bir web sitem olucaksa orada mutlaka size ait bir kaç satır bulunmalıydı ve bunu gerçekleştirmek adına bu satırları yazmış bulunmaktayım. Bu dünyadaki en değerli insanlar olarak; hayatta kaldığım sürece sizin bana olan emeğinizi ödeyemem. Umarım benim çocuklarımda en az benim kadar şanslı olur ve onlara sizin gibi bir aile yapısı sağlayabilirim. Sanırım hayattan en büyük dileğim budur.

Sizlere tekrar tekrar teşekkkür ediyorum (abimin soylemiyle) dünyanın en tatlı insanları(!)...

       Canım babacığım, her zaman yüreğinin şevkatle sevgiyle dolu olduğunu ve biz; çocukların için çarptığını biliyorum. Sana çok benzediğimi de biliyorum:)(Herkesin bildiği gibi). Senden öğrendiğim çok şey olduğunuda.

       Canım anneciğim, bize hep güleryüzünle bakabildiğin için, bıkmadan usanmadan ve o bitmez tükenmez sabrınla abim ve bana katlanabildiğin için, tam olarak senin deyiminle "kanın; canın" gibi davrandığın için sen annelerin en yücesisin. Senden birtane daha olmadığını bile bile bitmeyen hayallerime şunu eklemeliyim:) "Umarım ben de babam gibi şanslı olabilir ve babam gibi, ilerde hayatımı paylaşabileceğim senin gibi güleryüzlü, muhteşem güzel, bir o kadarda tatlı bir bayan bulabilirim.."

       Ve Canım abim, tabiki seni de çok seviyorum:);  hayatıma yön vermemde senin büyük emeğin var... Hatta şayet olabilirsem Kimya Mühendisi olmamı sağlayan kişisin diyebiliriz sanırım. Her zaman dediğim gibi

iyiki abimsin; iyi ki sen abisin; iyi ki benim abimsin...